เยเนซิศ บทที่ 30

ยนซ. 30:1 เมื่อนางราเฮ็ลเห็นว่าตนไม่ได้ให้กำเนิดกบุตรแก่ยาโคบก็อิจฉาพี่สาวของตน และพูดกับยาโคบว่า “ขอให้ฉันมีบุตรด้วย ถ้าหาไม่ฉันจะตาย”

ยนซ. 30:2 ยาโคบก็โกรธเคืองนางราเฮ็ลจึงว่า “เราจะเป็นผู้แทนที่พระเจ้าผู้กไม่ให้เจ้าตั้งครรภ์หรือ?”

ยนซ. 30:3 นางจึงพูดว่า “กบีละฮาหญิงรับใช้ของฉันอยู่ที่นี่ จงเข้าไปหลับนอนกับนางเถิด เพื่อเธอจะได้ให้กำเนิดบุตรไว้ที่ตักของฉัน ฉันจะ1ขได้มีบุตรเพราะหญิงคนนี้”

ยนซ. 30:4 นางจึงยกบีละฮาหญิงรับใช้ของตนให้เป็นภรรยาของยาโคบ ยาโคบก็ได้เข้าไปร่วมหลับนอนกับนางนั้น

ยนซ. 30:5 บีละฮาก็ตั้งครรภ์กับยาโคบและให้กำเนิดบุตรชายคนหนึ่ง

ยนซ. 30:6 นางราเฮ็ลพูดว่า “พระเจ้าผู้ทรงพิพากษาความของข้าพเจ้าได้ทรงสดับฟังเสียงข้าพเจ้าจึงประทานบุตรชายคนหนึ่งแก่ข้าพเจ้า” เหตุฉะนี้นางจึงตั้งชื่อบุตรนั้นว่า1กดาน

ยนซ. 30:7 บีละฮาหญิงรับใช้ของนางราเฮ็ลตั้งครรภ์อีกและให้กำเนิดบุตรชายคนที่สองแก่ยาโคบ

ยนซ. 30:8 ราเฮ็ลจึงว่า “1กในการปล้ำสู้กับพระเจ้านั้น ข้าพเจ้าได้ปล้ำสู้กับพี่สาวของข้าพเจ้าและได้ชัยชนะแล้ว” นางจึงตั้งชื่อบุตรนั้นว่า2นัฟธาลี

ยนซ. 30:9 เมื่อนางเลอาเมื่อเห็นว่าตนได้หยุดในการให้กำเนิดบุตรแล้ว จึงยกกซีละพาหญิงรับใช้ของตนให้เป็นภรรยาของยาโคบ

ยนซ. 30:10 ซีละพาหญิงรับใช้ของเลอาได้ให้กำเนิดบุตรชายคนหนึ่งให้แก่ยาโคบ

ยนซ. 30:11 นางเลอาจึงว่า “โชคดีจริงๆ” จึงตั้งชื่อบุตรนั้นว่า1กฆาด

ยนซ. 30:12 แล้วซีละพาหญิงรับใช้ของเลอาก็ให้กำเนิดบุตรชายคนที่สองแก่ยาโคบ

ยนซ. 30:13 เลอาก็ว่า “ข้าพเจ้า1มีความสุข พวกสตรีคงจะเรียกข้าพเจ้าว่า1กเป็นสุข” นางจึงตั้งชื่อบุตรนั้นว่า2ขอาเซ็ร

ยนซ. 30:14 ครั้นถึงฤดูเกี่ยวข้าวสาลีรูเบ็นก็ออกไปที่ทุ่งนาพบกต้นดูดาอิมจึงเก็บผลมาให้นางเลอามารดา ราเฮ็ลจึงพูดแก่เลอาว่า “ขอผลดูดาอิมของบุตรของพี่ให้ฉันบ้าง”

ยนซ. 30:15 เลอาพูดว่า “เธอได้แย่งสามีของฉันไปแล้ว นั่นนับเป็นเรื่องเล็กหรือ? เธอยังจะมาแย่งเอาผลดูดาอิมของบุตรของฉันด้วยหรือ?” ราเฮ็ลพูดว่า “เพื่อที่จะแลกผลดูดาอิมของบุตรของเธอ คืนนี้ ฉันจะให้สามีร่วมหลับนอนกับเธอ”

ยนซ. 30:16 ครั้นยาโคบกลับมาจากทุ่งนาเวลาเย็น เลอาก็ออกไปต้อนรับบอกว่า “จงมาร่วมหลับนอนกับฉันเถิด เพราะฉันให้ผลดูดาอิมของบุตรของฉันเป็นสินจ้างท่านแล้ว” ในคืนนั้นยาโคบก็ร่วมหลับนอนกับเธอ

ยนซ. 30:17 พระเจ้าได้ทรงสดับฟังเลอาโปรดให้ตั้งครรภ์ และให้กำเนิดบุตรชายคนที่ห้าแก่ยาโคบ

ยนซ. 30:18 ฝ่ายเลอาว่า “พระเจ้าทรงพระราชทานสินจ้างนั้นให้แก่ข้าพเจ้า เพราะข้าพเจ้ายกสาวใช้ให้สามี” นางจึงตั้งชื่อบุตรนั้นว่า1กยิศซาคาร

ยนซ. 30:19 ต่อไปเลอาก็ตั้งครรภ์อีกและให้กำเนิดบุตรชายคนที่หกแก่ยาโคบ

ยนซ. 30:20 เลอาจึงว่า “พระเจ้าทรงพระราชทานให้ข้าพเจ้ามีของอันดี บัดนี้สามีคงจะ1อาศัยอยู่กับข้าพเจ้า เพราะข้าพเจ้ามีบุตรชายด้วยกันหกคนแล้ว” นางจึงตั้งชื่อบุตรนั้นว่า2กซะบูโลน

ยนซ. 30:21 ต่อมาภายหลังนางก็ให้กำเนิดบุตรีอีกคนหนึ่ง ตั้งชื่อว่าดีนา

ยนซ. 30:22 พระเจ้าทรงกระลึกถึงและสดับฟังราเฮ็ล ทรงให้นางขสามารถให้กำเนิดบุตร

ยนซ. 30:23 นางก็ตั้งครรภ์ให้กำเนิดบุตรชาย นางจึงกล่าวว่า “พระเจ้าได้ทรงโปรดยกกความอดสูของข้าพเจ้าเสียแล้ว”

ยนซ. 30:24 นางจึงตั้งชื่อบุตรนั้นว่า1กโยเซฟ มีความหมายว่า “ขอให้พระยะโฮวาทรงโปรดเพิ่มขบุตรชายอีกคนหนึ่งให้ข้าพเจ้า”

ยนซ. 30:25 ครั้นเมื่อนางราเฮ็ลให้กำเนิดโยเซฟบุตรนั้นแล้ว ยาโคบก็พูดกับลาบานว่า “ขออนุญาตให้ข้าพเจ้ากลับไปบ้านเกิดเมืองนอนของข้าพเจ้าเถิด

ยนซ. 30:26 ขอมอบภรรยากับบุตรที่ข้าพเจ้าได้มาด้วยกการรับใช้ท่าน ให้ข้าพเจ้าพาไป เพราะการที่ข้าพเจ้าได้รับใช้ท่านนั้น ท่านก็ทราบอยู่แล้ว”

ยนซ. 30:27 ลาบานจึงพูดกับเขาว่า “ถ้าเราเป็นที่พอใจในสายตาของเจ้าจงอยู่กับเรา ด้วยเรารู้แน่ว่าพระยะโฮวาได้ทรงอวยพรเราเพราะเจ้า”

ยนซ. 30:28 และพูดต่อไปว่า “เจ้าจะเรียกค่าจ้างเท่าไร? จงบอกเถิด เราจะให้”

ยนซ. 30:29 ยาโคบพูดกับเขาว่า “ฉันได้รับใช้ท่านและปศุสัตว์อยู่ในมือของเราเป็นอย่างไร ท่านก็ทราบอยู่แล้ว

ยนซ. 30:30 ด้วยก่อนฉันมานั้นท่านมีแต่น้อย บัดนี้ก็มีทวีขึ้นเป็นอันมาก พระยะโฮวาได้ทรงอวยพรแก่ท่านตามย่างก้าวของฉัน และฉันได้ทำสิ่งใดเพื่อครอบครัวของตนเองแต่เมื่อไรเล่า?”

ยนซ. 30:31 ลาบานจึงพูดว่า “เราควรจะให้อะไรแก่เจ้า?” ยาโคบพูดว่า “ท่านไม่ต้องให้อะไรแก่ฉัน แต่ถ้าท่านทำสิ่งนี้ให้ฉัน ฉันจะยังคงเลี้ยงดู รักษาฝูงแพะแกะของท่านต่อไป

ยนซ. 30:32 วันนี้ฉันจะเดินผ่านฝูงแพะแกะของท่าน และจะคัดเอาสัตว์ที่มีจุดและแกะด่างในฝูงนั้น และแกะสีดำออกจากฝูง และแพะที่มีจุดและแพะด่างออกจากฝูง ให้สัตว์เหล่านี้เป็นค่าจ้างของฉัน

ยนซ. 30:33 ดังนี้ความชอบธรรมของฉันจะได้พิสูจน์ออกมาในเวลาภายหน้า คือเมื่อท่านจะมาตรวจดูค่าจ้างของฉันในฝูงแพะที่อยู่ในมือของฉันนั้น ตัวไหนที่ไม่มีจุดไม่ด่างหรือในฝูงแกะที่ไม่ใช่สีดำให้ถือเสียว่าฉันขโมยสัตว์เหล่านี้มา”

ยนซ. 30:34 ลาบานจึงพูดว่า “ดีแล้ว จงให้เป็นตามที่เจ้าพูดเถิด”

ยนซ. 30:35 ในวันนั้นเขาก็ได้แยกแพะตัวผู้ที่มีลายด่างและมีจุดและแพะตัวเมียที่มีลายด่างและมีจุดคือแพะทุกตัวที่มีสีขาวปะปนอยู่และแกะสีดำในฝูงแกะออกมามอบไว้กับบุตรชายของเขาไปดูแล

ยนซ. 30:36 และให้ตัวเองอยู่ห่างไกลจากยาโคบเป็นระยะทางเดินสามวัน ฝูงแพะแกะของลาบานที่เหลืออยู่นั้นยาโคบก็ได้เลี้ยงไว้

ยนซ. 30:37 ฝ่ายยาโคบได้ตัดกิ่งที่อ่อนสดจากต้นพอพเลอร์ ต้นอัลมอนด์และต้นแพลนมาลอกเปลือกให้ออกเป็นรอยขาวๆ ให้เห็นสีขาว

ยนซ. 30:38 แล้วนำไปวางไว้ที่รางน้ำต่อหน้าฝูงแพะแกะที่มากินน้ำ ในขณะที่มันมากินน้ำนั้น ตัวผู้กับตัวเมียก็ผสมพันธุ์กัน

ยนซ. 30:39 ฝูงแพะแกะได้ผสมพันธุ์กันตรงไม้นั้นก็ออกลูกมีลาย มีด่างและมีจุด

ยนซ. 30:40 ยาโคบก็ได้แยกลูกแกะออกจากฝูง ให้ฝูงนั้นอยู่ตรงข้ามแกะที่มีสีด่างสีดำในฝูงของลาบาน แต่ฝูงแกะของตนนั้นให้อยู่ต่างหาก ไม่ให้ปะปนกับฝูงแกะของลาบาน

ยนซ. 30:41 อยู่มาเมื่อฝูงแพะแกะที่แข็งแรงและอ้วนพีจะผสมพันธุ์กัน ยาโคบก็จัดไม้ที่ลอกเปลือกนั้นไปวางไว้ที่รางน้ำ ให้มันเห็นเพื่อมันผสมพันธุ์กันตรงนั้น

ยนซ. 30:42 ฝ่ายแพะแกะที่อ่อนแอยาโคบก็ไม่ได้ใส่ไม้นั้นไว้เหตุฉะนั้นฝูงแพะแกะที่อ่อนแอจึงตกเป็นของลาบาน แต่ฝูงแพะแกะที่แข็งแรงเป็นของยาโคบ

ยนซ. 30:43 ยาโคบก็มั่งมีมากขึ้น มีกฝูงแพะแกะและทาสชายหญิงและฝูงอูฐฝูงลาเป็นอันมาก