เยเนซิศ บทที่ 29
ง. ได้พบกับนางราเฮ็ลกับลาบานภายใต้การนำพาแห่งอำนาจสิทธิ์ขาดของพระเจ้า
29:1–14
29:1–14
ยนซ.
29:1 ยาโคบก็เดินทางมาถึงดินแดนแห่งชนชาติทิศตะวันออก
ยนซ.
29:2 จึงมองไปเห็นบ่อน้ำที่ท้องทุ่งนั้น มีฝูงแพะแกะสามฝูงนอนอยู่ใกล้บ่อนั้น เพราะผู้คนต่างใช้น้ำในบ่อนั้นให้ฝูงแพะแกะกินและมีศิลาใหญ่ปิดปากบ่อนั้นไว้
ยนซ.
29:3 เมื่อฝูงแพะแกะทั้งปวงมาอยู่พร้อมกันที่นั่น มีคนกลิ้งศิลาออกจากปากบ่อ ตักน้ำให้ฝูงแกะกิน แล้วก็เอาศิลาปิดปากบ่อนั้นเสียดังเดิม
ยนซ.
29:4 ยาโคบจึงพูดกับเขาว่า “พี่น้องเอ๋ย ท่านมาจากไหน?” เขาพูดว่า “เรามาจากฮาราน”
ยนซ.
29:5 ยาโคบก็พูดกับเขาว่า “ท่านรู้จักลาบานบุตรนาโฮรหรือไม่?” เขาพูดว่า “รู้จัก”
ยนซ.
29:6 ยาโคบพูดว่า “เขาสบายดีหรือ?” เขาพูดว่า “สบายดี ดูเถิด ราเฮ็ลบุตรีของเขากำลังมาพร้อมกับฝูงแพะแกะ”
ยนซ.
29:7 ยาโคบจึงว่า “ดูซิ ยังวันอยู่มาก ยังไม่ถึงเวลาที่จะรวบรวมฝูงสัตว์เข้าด้วยกัน จงตักน้ำให้แพะแกะเหล่านี้กิน แล้วให้ไปกินหญ้าอีก”
ยนซ.
29:8 พวกเขาพูดว่า “ไม่ได้ ต้องให้แพะแกะทุกๆ ฝูงมาพร้อมกันก่อน แล้วให้คนกลิ้งศิลาออกจากปากบ่อน้ำจากนั้นจึงให้ฝูงแพะแกะกินน้ำ”
ยนซ.
29:9 เมื่อยาโคบกำลังพูดกับเขาอยู่ ราเฮ็ลก็พาฝูงแกะของบิดามาถึงเพราะเธอเป็นผู้เลี้ยงฝูงแกะนั้น
ยนซ.
29:10 ครั้นยาโคบแลเห็นราเฮ็ลบุตรีของลาบานผู้เป็นพี่ชายมารดาของตน และฝูงแพะแกะของท่าน ยาโคบก็เข้ามากลิ้งศิลาออกจากปากบ่อนั้นแล้วตักน้ำให้ฝูงแพะแกะของท่านกิน
ยนซ.
29:11 ยาโคบก็ได้จูบราเฮ็ล แล้วร้องไห้เสียงดัง
ยนซ.
29:12 ยาโคบบอกราเฮ็ลว่าตนเป็น1กหลานของบิดาและบุตรนางริบะคา ราเฮ็ลก็วิ่งไปขบอกบิดาของเธอ
ยนซ.
29:13 ครั้นลาบานได้ยินข่าวถึงยาโคบบุตรน้องสาวของตนก็วิ่งออกไปต้อนรับกอดจูบเขาและพาขึ้นเรือน ยาโคบก็เล่าความให้ลาบานฟังทุกประการ
ยนซ.
29:14 ลาบานจึงพูดกับเขาว่า “เจ้าเป็นกระดูกและเนื้อของเราแท้ๆ” ยาโคบได้พักอยู่กับเขาหนึ่งเดือน
จ. ถูกลาบานหลอกลวงแต่งงานกับลูกสาวทั้งสองคนของลาบาน
29:15–30
29:15–30
ยนซ.
29:15 ฝ่ายลาบานพูดกับยาโคบว่า “แม้เจ้าจะเป็นญาติกับเรา ควรหรือที่เจ้าจะรับใช้การงานของเราเปล่าๆ? เจ้าจะเรียกค่าจ้างเท่าไร? จงบอกเถิด”
ยนซ.
29:16 ลาบานนั้นมีบุตรสาวสองคน พี่สาวชื่อเลอา น้องสาวชื่อราเฮ็ล
ยนซ.
29:17 เลอานั้นดวงตา1ไม่มีชีวิตชีวา แต่ราเฮ็ลนั้นรูปร่างหน้าตางดงาม
ยนซ.
29:18 ยาโคบก็รักราเฮ็ล จึงพูดว่า “ฉันจะกรับใช้ท่านเจ็ดปี เพราะราเฮ็ลบุตรีคนเล็กของท่าน”
ยนซ.
29:19 ลาบานจึงพูดว่า “เราจะยกบุตรีให้เจ้านั้นก็ดีกว่าจะให้คนอื่น จงพักอาศัยกับเราเถิด”
ยนซ.
29:20 ยาโคบก็ได้รับใช้อยู่เจ็ดปีเพราะเหตุราเฮ็ล แต่เขาเห็นเจ็ดปีดุจไม่กี่วันเพราะรักนางนั้น
ยนซ.
29:21 แล้วยาโคบพูดกับลาบานว่า “เวลาที่กำหนดไว้ก็ครบแล้ว โปรดนำภรรยาของฉันมาให้ฉันเถิด เพื่อฉันจะได้ร่วมหลับนอนกับเธอ”
ยนซ.
29:22 ลาบานจึงเชิญบรรดาชาวบ้านมาพร้อมกันแล้วจัดงานเลี้ยง
ยนซ.
29:23 ครั้นเวลาค่ำลาบานก็พาเลอามาให้แก่ยาโคบ ยาโคบก็เข้าไปร่วมหลับนอนกับเธอ
ยนซ.
29:24 ลาบานยกหญิงรับใช้ของตนชื่อกซีละพาให้ไว้เป็นหญิงรับใช้ของบุตรีของตน
ยนซ.
29:25 ครั้นรุ่งเช้าก็เห็นว่า1เป็นนางเลอา ยาโคบจึงพูดกับลาบานว่า “ท่านทำอะไรอย่างนี้กับฉัน? ฉันได้รับใช้ท่านเพราะราเฮ็ลมิใช่หรือ? ทำไมท่านจึงล่อลวงฉันเล่า?”
ยนซ.
29:26 ลาบานจึงพูดว่า “ในถิ่นของเรานี้ไม่มีธรรมเนียมจะยกน้องสาวให้ก่อนพี่สาว
ยนซ.
29:27 จงรอให้ครบเจ็ดวันของหญิงนี้ แล้วเราจะยกคนนั้นให้ด้วย เพียงแต่เจ้าจะต้องรับใช้เราเพราะเหตุนางคนนั้นอีกเจ็ดปี
ยนซ.
29:28 ยาโคบก็ยอมทำเช่นนั้นจนครบเจ็ดวัน แล้วลาบานก็ยกราเฮ็ลบุตรีให้เป็นภรรยายาโคบด้วย
ยนซ.
29:29 ลาบานก็ยกหญิงรับใช้ของตนชื่อกบีละฮาแก่ราเฮ็ลบุตรีไว้เป็นหญิงรับใช้
ยนซ.
29:30 ฝ่ายยาโคบก็เข้าไปหลับนอนกับราเฮ็ล มีความรักใคร่นางมากกว่านางเลอา และได้กรับใช้1ลาบานอีกเจ็ดปี
ฉ. การชิงดีชิงเด่น ความริษยาและการปลํ้าสู้กันท่ามกลางเหล่าภรรยาของยาโคบในเรื่องการให้กำเนิดบุตร
29:31—30:24
29:31—30:24
ยนซ.
29:31 พระยะโฮวาทรงเห็นว่านางเลอากถูกรังเกียจ พระองค์จึงทรงให้เลอาตั้งครรภ์ แต่ราเฮ็ลนั้นขเป็นหมัน
ยนซ.
29:32 นางเลอาตั้งครรภ์คลอดบุตรเป็นชาย ตั้งชื่อบุตรนั้นว่า1กรูเบ็น ด้วยนางว่า “พระยะโฮวาได้ทรงทอดพระเนตรเห็นความทุกข์ใจของข้าพเจ้า บัดนี้สามีจะได้รักข้าพเจ้า”
ยนซ.
29:33 นางเลอาตั้งครรภ์อีกคลอดบุตรเป็นชายจึงว่า “เพราะพระยะโฮวาทรงได้ยินว่าข้าพเจ้าถูกรังเกียจพระองค์จึงทรงพระราชทานบุตรนี้แก่ข้าพเจ้า” นางจึงตั้งชื่อบุตรนั้นว่า1กซิมโอน
ยนซ.
29:34 นางเลอาตั้งครรภ์อีกคลอดบุตรเป็นชายนางจึงว่า “ครั้งนี้สามีจะสนิทสนมกับข้าพเจ้า เพราะข้าพเจ้าได้คลอดบุตรให้กับสามีถึงสามคนแล้ว” นางจึงตั้งชื่อบุตรนั้นว่า1กเลวี
ยนซ.
29:35 นางเลอาตั้งครรภ์อีกคลอดบุตรเป็นชายจึงพูดว่า “ครั้งนี้ข้าพเจ้าจะสรรเสริญพระยะโฮวา” เหตุนี้นางจึงตั้งชื่อบุตรนั้นว่า1กยูดา แล้วนางจึงหยุดการให้กำเนิดบุตร
คำอธิบาย เยเนซิศ บทที่ 29
ยนซ.
29:12 ก ยนซ.22:23; 24:15
ยนซ.
29:12 1ก แปลตามตรงคือ พี่น้อง ข้อ 15 ก็เช่นเดียวกัน.
ยนซ.
29:12 ข เทียบ ยนซ.24:28–29
ยนซ.
29:17 1 หรือ อ่อนแอ.
ยนซ.
29:18 ก ยนซ.29:30; 30:26; 31:41; ฮซอ.12:12
ยนซ.
29:24 ก ยนซ.35:26
ยนซ.
29:25 1 ยาโคบเป็นผู้ฉกชิงที่เจ้าเล่ห์ แต่ลาบานยิ่งเจ้าเล่ห์กว่ายาโคบเสียอีก. นี่คือการจัดแจงแห่งอำนาจสิทธิ์ขาดของพระเจ้า. เรื่องทั้งปวงที่ลาบานกระทำเพื่อหลอกลวงและ “บีบคั้น” ยาโคบ (31:7, 40–42) บวกกับการชิงดีชิงเด่น ความอิจฉา และการปล้ำสู้ระหว่างเหล่าภรรยาของยาโคบในเรื่องการให้กำเนิดลูก (29:31—30:24) ล้วนถูกพระเจ้านำมาใช้เพื่อจัดการนิสัยธรรมชาติของยาโคบโดยอำนาจสิทธิ์ขาดของพระองค์เพื่อให้พระองค์จะได้เปลี่ยนแปลงเขา. ประวัติศาสตร์ของยาโคบบ่งชี้ว่า พระเจ้าทรงจัดแจงสภาพแวดล้อมทุกด้านของผู้ที่พระองค์ทรงเลือกสรรไว้โดยอำนาจสิทธิ์ขาดของพระองค์ เพื่อพระองค์จะได้สำเร็จการงานแห่งการเปลี่ยนแปลงของพระองค์บนตัวเขา (รม.8:28–30).
ยนซ.
29:29 ก ยนซ.35:25
ยนซ.
29:30 ก ยนซ.29:18, 20; 31:41
ยนซ.
29:30 1 แปลตามตรงคือ เขา.
ยนซ.
29:31 ก เทียบ บพส.21:15
ยนซ.
29:31 ข เทียบ ยนซ.30:22
ยนซ.
29:32 ก ยนซ.49:3–4
ยนซ.
29:32 1ก หมายถึง ดูบุตรคนหนึ่ง.
ยนซ.
29:33 ก ยนซ.49:5–7
ยนซ.
29:33 1ก หมายถึง ได้ยิน.
ยนซ.
29:34 ก ยนซ.49:5–7
ยนซ.
29:34 1ก หมายถึง เข้าสนิท.
ยนซ.
29:35 ก ยนซ.37:26; 38:1–26; 43:8; 44:14–18; 46:28; 49:8–12; มธ.1:2
ยนซ.
29:35 1ก หมายถึง สรรเสริญ.
