เยเนซิศ บทที่ 28

ยนซ. 28:1 ก ยนซ.28:6

ยนซ. 28:1 ข ยนซ.24:3; 27:46

ยนซ. 28:3 ก ยนซ.17:1

ยนซ. 28:3 1ก ภาษาเฮ็บรายคือ เอลชัดได (El–Shad–dai) ดูบทที่ 17:1 คำอธิบาย 2.

ยนซ. 28:3 ข ยนซ.1:22

ยนซ. 28:3 2 แปลตามตรงคือ ชุมนุมชนหลายเผ่า.

ยนซ. 28:4 ก ยนซ.12:2–3; ฆต.3:14

ยนซ. 28:4 ข ยนซ.17:8

ยนซ. 28:8 ก ยนซ.24:3; 26:34–35

ยนซ. 28:10 ก ยนซ.11:32; กจ.7:2; เทียบ ฮซอ.12:12

ยนซ. 28:12 ก เทียบ อฤธ.12:6; โยบ 33:15–16

ยนซ. 28:12 1ก ความฝันของยาโคบเป็นประเด็นที่สำคัญที่สุดในหนังสือเล่มนี้ และข้อ 10–22 เปิดเผยซึ่งเรื่องราวที่สำคัญที่สุดในการเปิดเผยของพระเจ้า. พระเจ้าทรงปรารถนาที่จะได้รับบ้านบนแผ่นดินโลก และน้ำพระทัยของพระองค์คือการนำผู้คนที่พระองค์ทรงเลือกสรรไว้มาเปลี่ยน แปลงเป็นศิลาที่เป็นวัสดุแห่งการก่อสร้าง. ในบทบันทึกแห่งความฝันของยาโคบนั้น ศิลา (ข้อ 11, 18, 22) เสา (ข้อ 18) บ้านของพระเจ้า (ข้อ 17, 19, 22) และน้ำมัน (ข้อ 18) เป็นประเด็นที่โดดเด่น. ศิลาเป็นสัญลักษณ์เล็งถึงพระคริสต์ทรงเป็นศิลาราก ศิลายอด และศิลาหัวมุมเพื่อการก่อสร้างของพระเจ้า (ยซย.28:16; ซคย.4:7; กจ.4:10–12). ศิลาก็เป็นสัญลักษณ์เล็งถึงผู้ที่ถูกเปลี่ยนแปลงแล้ว ถูกก่อรูปด้วยพระคริสต์ที่เป็นองค์ประกอบแห่งการเปลี่ยนแปลงและกลายเป็นวัสดุสำหรับการก่อสร้างบ้านของพระเจ้า (2:12; มธ.16:18; ยฮ.1:42; 1กธ.3:12; 1ปต.2:5; วว.21:11, 18–20) บ้านของพระเจ้าก็คือคริสตจักรในทุกวันนี้ (1ตธ.3:15) ซึ่งจะสำเร็จสุดยอดเป็นกรุงเยรูซาเล็มใหม่ เป็นที่อาศัยอันนิรันดร์ระหว่างพระเจ้าและพลไพร่ที่พระองค์ทรงเลือกสรรและไถ่ไว้ (วว.21:3, 22). ในข้อ 11 ก้อนหินที่ยาโคบใช้ต่างหมอนนั้นเป็นเครื่องหมายเล็งถึงองค์ประกอบอันศักดิ์สิทธิ์ของพระคริสต์ถูกก่อรูปเข้าสู่ภายในของเราโดยประสบการณ์ด้านทัศนะภายในของเราที่มีต่อพระองค์ และกลายเป็นหมอนที่ให้เราพักสงบ (เทียบ มธ.11:28). หลังจากยาโคบตื่นขึ้นจากความฝัน เขาก็ตั้งหินที่เขาใช้ต่างหมอนนั้นขึ้นเป็นเสา ซึ่งเป็นเครื่องหมายเล็งว่าพระคริสต์ผู้ถูกกระทำเข้าสู่ภายในเราและผู้ทรงให้เราพักสงบนั้นได้กลายเป็นวัสดุและการค้ำจุนสำหรับการก่อสร้างของพระเจ้า ซึ่งก็คือบ้านของพระเจ้า (เทียบ 1พกษ.7:21; ฆต.2:9; วว.3:12). ในที่สุดยาโคบก็เทน้ำมันลงบนเสา น้ำมันเป็นสัญลักษณ์เล็งถึงพระวิญญาณนั้นซึ่งเป็นการสำเร็จสุดยอดของพระเจ้าตรีเอกภาพที่ได้เสด็จมาถึงมนุษย์ (อซด.30:23–30; ลก.4:18) เสาที่ชโลมด้วยน้ำมันเป็นสัญลักษณ์เล็งว่า ผู้ที่ถูกเปลี่ยนแปลงแล้วนั้นเป็นหนึ่งกับพระเจ้าตรีเอกภาพและสำแดงพระองค์. หินนั้นได้กลายเป็นเบ็ธเอลบ้านของพระเจ้า (ข้อ 19, 22). บ้านของพระเจ้าเป็นที่อาศัยซึ่งกันและกันระหว่างพระเจ้ากับผู้คนที่พระองค์ทรงไถ่ไว้ (ยฮ.14:2, 23) — มนุษย์เป็นที่ประทับของพระเจ้า (ยซย.66:1–2; 1กธ.3:16; อฟ.2:22; ฮร.3:6; วว.21:3) พระเจ้าเป็นที่อาศัยของมนุษย์ (บพส.90:1; ยฮ.15:5; วว.21:22). เหตุฉะนั้นบ้านของพระเจ้าจึงถูกก่อรูปด้วยการผสมกลมกลืนเป็นหนึ่งระหว่างพระเจ้ากับมนุษย์. ในบ้านของพระเจ้า พระเจ้าทรงสำแดงตัวของพระองค์ในสภาพมนุษย์ ทั้งพระเจ้าและมนุษย์จึงได้รับความอิ่มหนำและการพักสงบซึ่งกันและกันเป็นนิตย์.

ยนซ. 28:12 2 บันไดนี้เป็นศูนย์กลางและจุดศูนย์รวมแห่งความฝันของยาโคบ. ความฝันนี้เป็นการเปิดเผยถึงพระคริสต์ เพราะว่าพระคริสต์เป็นความเที่ยงแท้ของบันไดที่ยาโคบได้เห็น (ยฮ.1:51 และคำอธิบาย). ในฐานะที่เป็นบุตรมนุษย์ พระคริสต์ในสภาพมนุษย์ของพระองค์นั้นเป็นบันไดซึ่งนำสวรรค์ (พระเจ้า) ไปสู่แผ่นดิน (มนุษย์) และนำสวรรค์กับแผ่นดินเข้าสนิทกันเป็นหนึ่ง (เทียบยฮ.14:6). วิญญาณที่ได้รับการบังเกิดใหม่ของเราเป็นที่ประทับของพระเจ้าในทุกวันนี้ (อฟ.2:22) และเป็นพื้นฐานสำหรับพระคริสต์ผู้เป็นบันไดสวรรค์ที่ตั้งบนแผ่นดินโลก (2ตธ.4:22). ด้วยเหตุนี้ เมื่อไรที่เราหันสู่วิญญาณของเรา เมื่อนั้นเราก็ประสบการณ์พระคริสต์ผู้เป็นบันไดนั้นได้นำพระเจ้าให้กับเรา และนำเราไปให้กับพระเจ้า (ดู ฮร.10:19 คำอธิบาย 1). ในสถานที่ตั้งของบันไดนี้มีท้องฟ้าที่เปิดออก คนที่ถูกเปลี่ยนแปลง น้ำมันชโลมบนคนนี้และการก่อสร้างบ้านของพระเจ้าโดยคนนี้. ผลลัพธ์จากการที่พระคริสต์ทรงเป็นบันไดสวรรค์คือเบ็ธเอล ซึ่งก็คือคริสตจักร พระกายของพระคริสต์ การสำเร็จสุดยอดของบันไดนี้ก็คือกรุงเยรูซาเล็มใหม่.

ยนซ. 28:12 ข ยฮ.1:51

ยนซ. 28:12 3ข ทูตสวรรค์เป็นวิญญาณที่รับใช้ถูกส่งออกไปเพื่อรับใช้ทายาทที่ได้รับความรอดของพระเจ้า (ฮร.1:14 และคำอธิบาย 1 ย่อหน้าที่ 3).

ยนซ. 28:13 ก ยนซ.26:24

ยนซ. 28:13 1ก การที่พระเจ้าตรัสว่าตัวพระองค์ทรงเป็นพระเจ้าของอับราฮามและพระเจ้าของยิศฮาค นี่มีความหมายเป็นนัยถึงพระองค์จะต้องกลายเป็นพระเจ้าของยาโคบเช่นกัน. พระเจ้าของอับราฮามทรงเป็นพระเจ้าแห่งการโปรดให้ชอบธรรม พระเจ้าของยิศฮาคทรงเป็นพระเจ้าแห่งพระคุณ พระเจ้าของยาโคบทรงเป็นพระเจ้าแห่งการเปลี่ยนแปลงโดยการตีสอนอันศักดิ์สิทธิ์. ในที่สุด พระเจ้าของยาโคบได้กลายเป็นพระเจ้าของอิสราเอล (33:20; อซด.5:1) ซึ่งก็คือพระเจ้าของยาโคบที่ผ่านการเปลี่ยนแปลงแล้ว.

ยนซ. 28:13 ข

ยนซ. 28:13 2ข พระเจ้าทรงสัญญาไว้กับยาโคบว่าจะประทานเชื้อสาย, ดินแดน, และพระพรแก่เขา (ข้อ 13-14) ดังที่พระองค์ได้ทรงสัญญาไว้กับอับราฮาม (12:3, 7; 13:14-16; 15:18; 22:17-18) และยิศฮาค (26:3-4). ดินแดนมีไว้เพื่ออาณาจักรของพระเจ้า เชื้อสายมีไว้เพื่อการสำแดงของพระเจ้าและการแผ่ขยายพระฉายาของพระเจ้า. ทั้งดินแดนและเชื้อสายล้วนเป็นพระคริสต์ (ดู 15:3 คำอธิบาย 1) พระองค์ก็กลายเป็นพระพร (ข้อ 14) ซึ่งเรานำไปสู่การอวยพรแก่ผู้อื่น (รม.15:29).

ยนซ. 28:14 ก ยนซ.13:16

ยนซ. 28:14 ข ยนซ.12:3

ยนซ. 28:15 ก ยนซ.26:24; 31:3

ยนซ. 28:15 ข 1พกษ.8:57

ยนซ. 28:17 ก ยนซ.28:22; วนฉ.18:31; 1คนก.28:11–12; 2คนก.5:1; 24:13; อษร.2:68; 6:14–15; บพส.42:4; 52:8; 55:14; 1ตธ.3:15; ฮร.10:21; 1ปต.4:17

ยนซ. 28:17 1ก หรือ พระวิหาร ข้อ 22 ก็เช่นเดียวกัน.

ยนซ. 28:17 2 นี่เป็นสถานที่ซึ่งอยู่บนแผ่นดินโลก แต่เชื่อมไปสู่สวรรค์ ด้วยเหตุนี้ ยาโคบจึงเรียกสถานที่แห่งนี้ว่าประตูสวรรค์. ขณะที่เราอยู่ในคริสตจักรที่อยู่บนแผ่นดินโลกซึ่งเป็นบ้านของพระเจ้า เราก็สามารถเข้าสู่ประตูสวรรค์ และโดยพระคริสต์ผู้เป็นประตูสวรรค์ เราสามารถมองเห็นและประสบการณ์เรื่องราวบนสวรรค์ (ดู ฮร.4:16 และคำอธิบาย 1).

ยนซ. 28:18 ก ยนซ.31:45; 35:14; 1ซมอ.7:12; 2ซมอ.18:18; เทียบ ยฮ.1:42

ยนซ. 28:18 ข ยนซ.31:13; เทียบ อซด.30:26; ลวต.8:10–11; อฤธ.7:1

ยนซ. 28:19 ก ยนซ.12:8; 31:13; 35:1, 6, 15; วนฉ.1:23; ฮซอ.12:4

ยนซ. 28:19 1ก หมายถึง บ้านของพระเจ้า (ดู 35:1 คำอธิบาย 1 ย่อหน้าที่ 1).

ยนซ. 28:19 ข วนฉ.1:26

ยนซ. 28:20 ก ยนซ.31:13

ยนซ. 28:21 ก เทียบอซด.15:2; พบญ.26:17

ยนซ. 28:22 ก ยนซ.28:18; 35:14

ยนซ. 28:22 ข ยนซ.14:20; ลวต.27:30–32