การงานบรรณกิจของห้องสมุดกิตติคุณแห่งประเทศไทย
หากท่านต้องการมีส่วนในการงานบรรณกิจของห้องสมุดกิตติคุณแห่งประเทศไทย
ท่านสามารถมอบถวายทรัพย์โดยโอนเงินเข้าบัญชีของห้องสมุด:
ธนาคารกสิกรไทย สาขาพาราไดซ์ พาร์ค
ชื่อบัญชี: นายปิยะ ตั้งเสรีมั่นคง และ
นางสุมิตรา อดุลประวิตรชัย และ
นางสาวทานาธิบดี ชูมณี
เลขที่บัญชี: 218-3-99941-1

รบกวนส่งสลิปการโอนมาที่ Line ID: @gospelbookroom

เยเนซิศ บทที่ 27

(8) ชีวิตยังสุกงอมไม่มาก
27:1–4, 27ข–41
ยนซ. 27:1 เมื่อยิศฮาคแก่ชราแล้ว และตากมืดมัวจึงเรียกเอซาวบุตรหัวปีมาว่า “ลูกเอ๋ย” เอซาวตอบว่า “ฉันอยู่นี่”
ยนซ. 27:2 ยิศฮาคจึงว่า “บัดนี้พ่อแก่แล้ว จะถึงวันตายเมื่อไรก็ไม่รู้
ยนซ. 27:3 เจ้าจงเอาอาวุธของเจ้าคือแล่งธนูและคันธนูออกไปกหาเนื้อที่ท้องทุ่ง
ยนซ. 27:4 แล้วทำอาหารให้อร่อยที่พ่อชอบนั้นมาให้พ่อกิน1พ่อจะได้2กอวยพรแก่เจ้าก่อนที่พ่อจะตาย”
3. ในด้านที่สาม — ประสบการณ์ของยาโคบ (ต่อ)
(1) ได้รับการจัดการ (ต่อ)
ถูกบีบบังคับให้ไปจากมารดาที่รักและบ้านบิดา (ต่อ)
(ข) ฉกชิงการอวยพรของบิดา
27:5–27ก
ยนซ. 27:5 ในขณะที่ยิศฮาคพูดกับเอซาวบุตรชายนั้น นางริบะคาได้ฟังอยู่ตลอด
ยนซ. 27:6 ดังนั้นเมื่อเอซาวออกไปหาเนื้อที่ท้องทุ่ง นางริบะคาจึงบอกยาโคบบุตรของตนว่า “แม่ได้ยินพ่อของเจ้าพูดกับเอซาวพี่ชายไว้ว่า
ยนซ. 27:7 จงไปหาเนื้อมาทำอาหารที่อร่อยให้พ่อกิน แล้วพ่อจะอวยพรแก่เจ้าต่อพระพักตร์พระยะโฮวาก่อนพ่อจะตาย
ยนซ. 27:8 เพราะเหตุนี้ ลูกเอ๋ย กจงฟังถ้อยคำของแม่ตามที่แม่สั่งเจ้า
ยนซ. 27:9 บัดนี้เจ้าจงไปที่ฝูงแพะแกะนำลูกแพะที่ดีๆ สองตัวมาให้แม่ แม่จะปรุงอาหารที่อร่อยตามที่พ่อของเจ้าชอบ
ยนซ. 27:10 เจ้าจงเอาไปส่งให้พ่อกิน เพื่อจะได้กอวยพรแก่เจ้าก่อนที่ท่านจะตาย”
ยนซ. 27:11 ยาโคบพูดกับนางริบะคามารดาของตนว่า “ดูสิ พี่เอซาวเป็นคนมีกขนดก แต่ตัวของฉันนั้นเกลี้ยงเกลา
ยนซ. 27:12 หากพ่อจะจับคลำตัวฉัน และเห็นว่าฉันเป็นคน1ล่อลวง แล้วฉันจะไม่ได้รับการอวยพร จะได้รับแต่คำกสาปแช่ง”
ยนซ. 27:13 มารดาจึงพูดกับเขาว่า “ลูกเอ๋ย ให้คำสาปแช่งของเจ้ากตกอยู่กับแม่เถิด ขอแต่เจ้าจงฟังคำของแม่และไปนำแพะมาให้แม่เถิด”
ยนซ. 27:14 เขาจึงไปเอาลูกแพะมาให้มารดา มารดาก็ทำอาหารอร่อยตามที่พ่อของเขาชอบรับประทานนั้น
ยนซ. 27:15 นางริบะคาจึงเอากเสื้ออย่างดีที่สุดของเอซาวบุตรหัวปีที่นางเก็บไว้ในเรือนมาให้ยาโคบบุตรคนเล็กได้นุ่งห่ม
ยนซ. 27:16 เอาหนังลูกแพะหุ้มที่มือและที่คออันเกลี้ยงเกลาของเขา
ยนซ. 27:17 อาหารที่อร่อยและขนมปังที่ได้ทำไว้นั้นก็ยื่นให้กับมือของยาโคบบุตรชาย
ยนซ. 27:18 ยาโคบก็เข้าไปหาบิดาและพูดว่า “พ่อจ๋า” ยิศฮาคจึงพูดว่า “พ่ออยู่นี่ลูกเอ๋ย เจ้าเป็นผู้ใด?”
ยนซ. 27:19 ยาโคบจึงพูดว่า “ฉันเป็นเอซาวบุตรหัวปีของท่าน ฉันได้กระทำตามท่านสั่งไว้นั้นแล้ว เชิญลุกขึ้นนั่งรับประทานเนื้อที่ฉันหามา เพื่อ1พ่อจะได้อวยพรให้ฉัน”
ยนซ. 27:20 ยิศฮาคจึงพูดกับบุตรของเขาว่า “ลูกเอ๋ย เจ้าทำอย่างไรจึงได้พบมันเร็วนัก?” เขาจึงพูดว่า “เพราะเหตุพระยะโฮวาพระเจ้าของพ่อทรงโปรดให้เรื่องนี้เกิดขึ้นตรงหน้าข้าพเจ้า”
ยนซ. 27:21 ยิศฮาคจึงพูดว่า “ลูกเอ๋ยจงเข้ามาให้ใกล้พ่อเถิด พ่อจะได้คลำดูว่าเจ้าเป็นเอซาวลูกของพ่อจริงหรือไม่”
ยนซ. 27:22 ยาโคบก็เข้าไปใกล้ยิศฮาคบิดา ยิศฮาคก็คลำดูจึงว่า “เสียงของเจ้าเป็นเสียงยาโคบ แต่มือเป็นมือเอซาว”
ยนซ. 27:23 ด้วยยิศฮาคจำแนกไม่ได้ เพราะว่ายาโคบมีขนที่มือเหมือนเอซาวพี่ชาย ดังนั้น จึงอวยพรเขา
ยนซ. 27:24 ท่านก็พูดอีกว่า “เจ้าเป็นเอซาวลูกของพ่อจริงๆ หรือ?” เขาพูดว่า “ใช่”
ยนซ. 27:25 ยิศฮาคจึงว่า “จงยื่นมาให้ใกล้พ่อเพื่อพ่อจะได้กินเนื้อที่ลูกหามา แล้วจะกอวยพรเจ้า” ยาโคบก็ยื่นให้ท่านรับประทาน แล้วยื่นเหล้าองุ่นให้ท่านและท่านก็ได้ดื่ม
ยนซ. 27:26 ยิศฮาคผู้เป็นบิดาจึงพูดกับเขาว่า “ลูกเอ๋ย จงขยับเข้ามาใกล้ แล้วจูบพ่อ”
ยนซ. 27:27 ยาโคบก็ขยับเข้ามาจูบบิดา
2. ในด้านที่สอง — ประสบการณ์ของยิศฮาค (ต่อ)
(8) ชีวิตยังสุกงอมไม่มาก (ต่อ)
27:27ข–41
1บิดาก็ดมกลิ่นหอมของเสื้อผ้าดู แล้วก็2กอวยพรแก่เขาว่า “ดูซิ ลูกของพ่อมีกลิ่นหอมดุจกลิ่นท้องทุ่งที่พระยะโฮวาได้ทรงอวยพร
ยนซ. 27:28 ขอให้พระเจ้าประทานน้ำค้างจากฟ้า และประทานความอุดมสมบูรณ์ของแผ่นดินทั้งธัญญาหารกับเหล้าองุ่นอย่างบริบูรณ์แก่เจ้า
ยนซ. 27:29 ให้คนทั้งปวงปรนนิบัติเจ้า ขอให้ชนประเทศต่างๆ คุกเข่ากราบเจ้า ขอให้เจ้าเป็นเจ้านายเหนือพี่น้องและกบุตรชายของมารดาจะคุกกราบเจ้า ผู้ใดสาปแช่งเจ้าให้ผู้นั้นถูกสาปแช่ง ผู้ใดอวยพรแก่เจ้าให้ผู้นั้นขได้รับพร
ยนซ. 27:30 ครั้นยิศฮาคได้อวยพรแก่ยาโคบเสร็จแล้ว เมื่อยาโคบออกไปจากหน้ายิศฮาคบิดา เอซาวพี่ชายก็กลับมาจากการล่าสัตว์
ยนซ. 27:31 เขาได้ปรุงอาหารอร่อยมายื่นให้แก่บิดาแล้วกล่าวว่า “เชิญพ่อลุกขึ้นรับประทานเนื้อที่ลูกหามา เพื่อบิดาจะได้อวยพรแก่ลูก”
ยนซ. 27:32 ฝ่ายยิศฮาคบิดาจึงพูดกับเขาว่า “เจ้าเป็นผู้ใด?” เขาพูดว่า “ฉันเป็นเอซาวบุตรหัวปีของท่าน”
ยนซ. 27:33 ยิศฮาคก็สะดุ้งมากยิ่งนัก แล้วพูดว่า “ใครเล่าที่ล่าเนื้อนำมาให้พ่อ พ่อได้กินหมดก่อนที่เจ้าจะมาถึง พ่อได้อวยพรให้เขาแล้ว และเขาได้รับพรเป็นแน่”
ยนซ. 27:34 เมื่อเอซาวได้ยินถ้อยคำของบิดาก็กร้องตะโกนด้วยความขมขื่น แล้วพูดกับบิดาว่า “บิดาเจ้าข้า ขออวยพรแก่ฉันด้วยเถิด”
ยนซ. 27:35 แต่ท่านพูดว่า “น้องของเจ้ามาหลอกแย่งเอาพรของเจ้าไปเสียแล้ว”
ยนซ. 27:36 เอซาวจึงพูดว่า “น้องมีชื่อว่ากยาโคบ ก็ถูกต้องแล้วมิใช่หรือ? เพราะว่าเขาได้ฉกชิงฉันไปสองครั้ง เขาได้แย่งขสิทธิบุตรหัวปีที่เป็นของฉันไปแล้ว และคราวนี้ก็แย่งเอาพรของฉันไป” เอซาวจึงพูดอีกว่า “พ่อไม่ได้สงวนพรไว้ให้ฉันบ้างหรือ?”
ยนซ. 27:37 ยิศฮาคก็ตอบเอซาวว่า “พ่อได้ตั้งเขาไว้เป็นนายเหนือเจ้า และให้พี่น้องทั้งหลายของเขาล้วนเป็นคนรับใช้ของเขา ให้มีธัญญาหารและเหล้าองุ่นใหม่เพื่อการผดุงชีพ ลูกเอ๋ยพ่อจะทำอะไรให้เจ้าได้อีกเล่า?”
ยนซ. 27:38 เอซาวจึงพูดกับบิดาว่า “บิดาเจ้าข้า มีพรเพียงพรเดียวเท่านั้นหรือ? บิดาเจ้าข้า ขอท่านได้อวยพรแก่ฉันด้วยเถิด” เอซาวก็ร้องไห้เสียงดัง
ยนซ. 27:39 ยิศฮาคบิดาจึงกตอบว่า “ดูเถิด เจ้าจะ1ได้อาศัยอยู่ในขแผ่นดินที่อุดมสมบูรณ์ และ1ได้รับคน้ำค้างที่ลงมาจากฟ้า
ยนซ. 27:40 เจ้าจะพึ่งดาบในการเป็นอยู่ และกปรนนิบัติน้องของเจ้า แต่เมื่อเจ้า1ไม่ถูกบังคับบัญชาแล้ว เจ้าจะขหักแอกของเขาเสียจากคอของตน”
ยนซ. 27:41 ฝ่ายเอซาวก็เกลียดชังยาโคบเพราะเหตุพรที่บิดาได้ให้แก่เขานั้น เอซาวจึงรำพึงในใจว่า “วันไว้ทุกข์พ่อก็ใกล้เข้ามาแล้ว วันนั้นฉันจะฆ่ายาโคบกน้องชายของฉันเสีย”
3. ในด้านที่สาม — ประสบการณ์ของยาโคบ (ต่อ)
(1) ได้รับการจัดการ (ต่อ)
ข. ถูกบีบบังคับให้ไปจากมารดาที่รักและบ้านบิดา (ต่อ)
(ค) ได้รับการชี้แนะจากมารดาให้ไปเสีย
27:42–46
ยนซ. 27:42 แต่มีคนนำเอาถ้อยคำของเอซาวบุตรหัวปีมาบอกแก่นางริบะคา นางริบะคาจึงใช้คนไปเรียกยาโคบบุตรคนเล็กมาพูดกับเขาว่า “นี่แน่ะ เอซาวพี่ชายจะฆ่าเจ้าเสียเพื่อจะปลอบขวัญตนเอง
ยนซ. 27:43 ลูกเอ๋ย จงฟังคำของแม่เถิด ลุกขึ้นหนีไปหาลาบานพี่ชายของแม่ที่ฮาราน
ยนซ. 27:44 พักอาศัยอยู่กับเขาสักระยะหนึ่งจนกว่าความเกรี้ยวกราดของพี่ชายของเจ้าจะคลายลง
ยนซ. 27:45 จนกว่าพี่ชายจะหายโกรธ และลืมเหตุการณ์ที่เจ้าได้กระทำไว้แก่เขานั้นเสีย เมื่อนั้นแม่จะใช้คนไปรับเจ้ากลับจากที่นั่น ทำไมแม่ต้องเสียลูกทั้งสองคนในวันเดียวกันเล่า?”
ยนซ. 27:46 นางริบะคาจึงพูดกับยิศฮาคว่า “ฉันกเบื่อหน่ายชีวิตของฉันเหลือเกิน เพราะ1บุตรสาวชนชาติเฮ็ธนั้น ถ้าแม้นยาโคบจะรับบุตรสาวชนชาติเฮ็ธคือขบุตรสาวในดินแดนนี้มาเป็นภรรยา แล้วฉันเป็นอยู่ยังมีประโยชน์อะไรเล่า?”

คำอธิบาย เยเนซิศ บทที่ 27

ยนซ. 27:1 ก ยนซ.48:10; 1ซมอ.3:2
ยนซ. 27:3 ก ยนซ.25:27–28
ยนซ. 27:4 1 แปลตามตรงคือ จิตของข้าพเจ้า.
ยนซ. 27:4 ก ยนซ.14:19
ยนซ. 27:4 2ก ดูอาฤธโม 6:23 คำอธิบาย 1.
ยนซ. 27:8 ก ยนซ.27:13
ยนซ. 27:10 ก ยนซ.27:4
ยนซ. 27:11 ก ยนซ.25:25
ยนซ. 27:12 1 หรือ คนล้อเล่น.
ยนซ. 27:12 ก เทียบ พบญ.27:18
ยนซ. 27:13 ก เทียบ 1ซมอ.25:24; 2ซมอ.14:9
ยนซ. 27:15 ก ยนซ.27:27
ยนซ. 27:19 1 แปลตามตรงคือ จิตของท่าน ข้อ 31 ก็เช่นเดียวกัน.
ยนซ. 27:25 ก ยนซ.27:4
ยนซ. 27:25 1 แปลตามตรงคือ จิตของข้าพเจ้า.
ยนซ. 27:27 1 แปลตามตรงคือ เขา
ยนซ. 27:27 ก ฮร.11:20
ยนซ. 27:27 2ก ข้อ 4 ยิศฮาคประสงค์ที่จะอวยพรแก่เอซาว แต่เขาก็นำพระพรของพระเจ้าไปปะปนกับรสนิยมตามธรรมชาติของเขา. ณ ที่นี่ ยิศฮาคได้อวยพรแก่ยาโคบ แต่เขาอวยพรด้วยตาที่มืดมัว ทั้งฝ่ายกายภาพ (ข้อ 1) และฝ่ายวิญญาณ เพราะเขาถูกรสนิยมตามธรรมชาติของตนทำให้ตาบอด. นี่บ่งชี้ว่ายิศฮาคไม่ค่อยมีความสุกงอมในชีวิต. แต่ยิศฮาคก็อวยพรแก่บุตรชายของตนโดยความเชื่อ พระเจ้าจึงนับถือการอวยพรของเขาและทำให้กลายเป็นคำพยากรณ์ (ฮร.11:20).
การที่เอซาวดูหมิ่นสิทธิบุตรหัวปี (25:34) ริบะคาใช้ปฏิภาณแห่งความรักที่ลำเอียง และยิศฮาคอวยพรอย่างตาบอด เรื่องเหล่านี้ล้วนร่วมมือซึ่งกันและกันเพื่อให้ยาโคบได้รับประโยชน์ เพื่อพระเจ้าจะทรงทำให้พระประสงค์แห่งการเลือกสรรของพระองค์สำเร็จลุล่วงด้วยอำนาจสิทธิ์ขาดของพระองค์เอง (เทียบ รม.8:28–30).
ยนซ. 27:28 ก ยนซ.27:39; พบญ.33:13; ซคย.8:12
ยนซ. 27:28 ข ยนซ.27:37; พบญ.7:13; 33:28; ยอล.2:19
ยนซ. 27:29 ก เทียบ ยนซ.49:8
ยนซ. 27:29 ข ยนซ.12:3; อฤธ.24:9
ยนซ. 27:34 ก ฮร.12:17
ยนซ. 27:36 ก ยนซ.25:26
ยนซ. 27:36 ข ยนซ.25:33
ยนซ. 27:37 ก ยนซ.27:29; เทียบ 2ซมอ.8:14
ยนซ. 27:37 ข ยนซ.27:28
ยนซ. 27:39 ก ฮร.11:20
ยนซ. 27:39 1 หรือ ปราศจาก...ปราศจาก....
ยนซ. 27:39 ข ยนซ.36:6–7
ยนซ. 27:39 ค ยนซ.27:28
ยนซ. 27:40 ก ยนซ.25:23; เทียบ2ซมอ.8:14; อบย.18–21
ยนซ. 27:40 1
ยนซ. 27:40 ข 2พกษ.8:20–22
ยนซ. 27:41 ก เทียบ อมศ.1:11; อบย.10
ยนซ. 27:46 ก ยนซ.26:34–35
ยนซ. 27:46 1 แปลตามตรงคือ หญิงสาวชนชาติเฮ็ธ.
ยนซ. 27:46 ข ยนซ.24:3; 28:1
สารบัญ