เยเนซิศ บทที่ 22

ยนซ. 22:1 ก ฮร.11:17

ยนซ. 22:2 1 การที่อับราฮามนำบุตรที่รักคนเดียวของเขาคือยิศฮาคไปถวายบนแท่นบูชานั้น เป็นรูปภาพที่มีชีวิตชีวาที่บ่งบอกว่า พระเจ้าพระบิดาได้ทรงนำพระบุตรที่รักองค์เดียวของพระองค์คือพระเยซูคริสต์ไปเป็นเครื่องบูชาถวายบนกางเขน. ในรูปภาพนี้ยิศฮาคเป็นแบบเล็งที่ละเอียดและถี่ถ้วนของพระคริสต์. ยิศฮาคเป็นบุตรคนเดียวของอับราฮาม (ข้อ 2, 12, 16) ซึ่งเป็นแบบเล็งถึงพระคริสต์ผู้เป็นพระบุตรองค์เดียวของพระเจ้า (ยฮ.3:16). ยิศฮาคเป็นบุตรที่รักของอับราฮาม (ข้อ 2) ส่วนพระคริสต์ก็ทรงเป็นพระบุตรที่รักผู้เป็นที่ชอบพระทัยของพระบิดา (มธ.3:17). ยิศฮาคยอมทำตามความตั้งใจบิดาของตน (ข้อ 6) พระคริสต์ก็เลือกสรรน้ำพระทัยของพระบิดาเช่นเดียวกัน (มธ.26:39). ยิศฮาคน้อมฟังจนถึงความตาย (ข้อ 9–10) ทำนองเดียวกัน พระคริสต์ก็ทรงน้อมฟังจวบจนมรณา (ฟป.2:8). ยิศฮาคแบกฟืนสำหรับเครื่องบูชาเผาและเดินขึ้นไปจนถึงยอดเขาโมรียา (ข้อ 6) ทำนองเดียวกันพระคริสต์ก็ทรงแบกกางเขนและเดินไปยังโฆละโฆธา (ยฮ.19:17). ยิศฮาคถูกถวายแด่พระเจ้าเป็นเครื่องบูชาเผาบนภูเขาโมรียา พระคริสต์ก็ถูกถวายแด่พระเจ้าบนภูเขาลูกเดียวกัน (ดู มก.10:1 คำอธิบาย 1) ซึ่งทำให้แบบเล็งของเครื่องบูชาเผาได้สำเร็จเป็นจริง. ยิศฮาค “ถูกฆ่า” บนแท่นบูชาและถูกคืนแก่อับราฮามในวันที่สาม ซึ่งก็คือการเป็นขึ้น (ข้อ 4, 10–13; ฮร.11:19) ทำนองเดียวกันพระคริสต์ก็ถูกตรึงไว้บนกางเขนและเป็นขึ้นในวันที่สาม (1กธ.15:4). ยิศฮาคได้เพิ่มทวีในการเป็นขึ้น (ข้อ 17) พระคริสต์ก็ทรงเพิ่มทวีในการเป็นขึ้นของพระองค์ (ยฮ.12:24; 1ปต.1:3). ยิศฮาคเป็นเชื้อสายของอับราฮาม เพื่อชนนานาประเทศจะได้รับพระพร (ข้อ 18) ทำนองเดียวกัน พระคริสต์ทรงเป็นเชื้อสายเพียงผู้เดียวของอับราฮาม ในพระองค์พระพรของอับราฮามได้มาถึงชนนานาประเทศ (ฆต.3:8, 14, 16).

ยนซ. 22:2 ก 2คนก.3:1

ยนซ. 22:2 2ก หมายถึง นิมิตแห่งพระยะโฮวา. ภูเขาโมรียาเป็นสถานที่ซึ่งพระเจ้าทรงเลือกสรร ในที่สุดได้กลายเป็นภูเขาซีโอน ซึ่งเป็นสถานที่ก่อสร้างพระวิหาร (เทียบ 2คนก.3:1) ยังเป็นศูนย์กลางแห่งแผ่นดินงาม. อับราฮามเป็นคนแรกที่ได้นมัสการพระเจ้าด้วยเครื่องบูชาเผาบนภูเขาซีโอน. หลังจากนั้น พระเจ้าทรงบัญชาให้พงศ์พันธุ์ของอับราฮาม ซึ่งก็คือลูกหลานชาวอิสราเอลเดินทางมานมัสการพระเจ้าในสถานที่แห่งนี้ปีละสามครั้ง และถวายเครื่องบูชาเผาของพวกเขาแด่พระองค์ (พบญ.16:16; บพส.132:13). วันนี้ ผู้เชื่อแห่งพันธสัญญาใหม่ซึ่งเป็นลูกหลานฝ่ายวิญญาณของอับราฮามก็กำลังอยู่บนภูเขาซีโอน (ฮร.12:22–23). ในที่สุดเราทุกคนจะนมัสการพระเจ้าร่วมกับอับราฮามบนภูเขาซีโอนที่นิรันดร์ ซึ่งก็คือกรุงเยรูซาเล็มใหม่ (วว.21:22).

ยนซ. 22:2 3 ยิศฮาคเป็นแบบเล็งถึงพระคริสต์ในฐานะเป็นเชื้อสายที่ทรงสัญญาไว้ (ฆต.3:16) ซึ่งพระเจ้าได้ประทานแก่อับราฮามแล้ว. ณ ที่นี่ พระเจ้าเรียกร้องอับราฮามให้นำสิ่งที่พระองค์ประทานแก่เขาถวายคืนพระองค์. นี่ย่อมเป็นการทดสอบต่ออับราฮามอย่างแน่นอน (ข้อ 1; ฮร.11:17). นี่แสดงถึงหลักการพื้นฐานประการหนึ่งในแผนการบริหารของพระเจ้า นั่นคือทุกสิ่งที่พระเจ้าประทานแก่เรา รวมทั้งสิ่งที่พระองค์กระทำเข้าสู่ภายในเราและกระทำโดยเรา ในที่สุดล้วนจำต้องถวายคืนสู่พระองค์ เพื่อให้เราดำเนินชีวิตแห่งความเชื่อโดยไม่ยึดติดกับสิ่งใดทั้งสิ้น แม้กระทั่งสิ่งที่พระเจ้าประทานให้ก็ตาม แต่พึ่งพิงตัวพระองค์เพียงผู้เดียว. หลังจากที่ยิศฮาคถูกถวายแล้วก็ได้กลับคืนมาสู่อับราฮามในการเป็นขึ้น และได้กลายเป็นพระพร (ข้อ 12–13, 16, 18; ฮร.11:19). ทำนองเดียวกันหลังจากที่เรานำสิ่งที่ได้รับจากพระเจ้าไปถวายแด่พระองค์แล้ว พระองค์ก็จะทรงคืนสิ่งนั้นให้กับเราในการเป็นขึ้น และสิ่งนี้จะกลายเป็นพระพร เพื่อสำเร็จพระประสงค์ของพระองค์ (ดู รม.4:17 และคำอธิบาย).

ยนซ. 22:2 4 ดูเลวีติโก 1:3 คำอธิบาย 1.

ยนซ. 22:3 1 อับราฮามน้อมฟังพระเจ้าทันที เพราะเขาเชื่อในพระเจ้าผู้ทำให้มนุษย์เป็นขึ้น (ข้อ 5; ฮร.11:17–19; ยก.2:21–22; รม.4:17 คำอธิบาย 1)

ยนซ. 22:8 ก ยนซ.22:13; ฮร.11:19

ยนซ. 22:8 ข เทียบ ยฮ.1:29, 36; 1ปต.1:19; วว.5:12

ยนซ. 22:9 ก ฮร.11:17; ยก.2:21

ยนซ. 22:11 ก ยนซ.16:7; 22:15–16 อซด.3:2

ยนซ. 22:11 1ก ดู 16:7 คำอธิบาย 1

ยนซ. 22:13 1 แกะตัวผู้ ณ ที่นี้ได้ถูกฆ่าแทนที่บุตรชายของอับราฮามเป็นแบบเล็งถึงพระคริสต์ผู้เป็นพระเมษโปดกของพระเจ้า (ยฮ.1:29) ซึ่งถูกจัดเตรียมไว้โดยพระเจ้าเพื่อแทนที่ผู้คนที่พระองค์ทรงเลือกสรร คือผู้ที่จะได้รับทรัพย์สมบัติที่พระเจ้าทรงสัญญาไว้เป็นมรดก พระองค์ทรงเป็นเครื่องบูชาเผา (ข้อ 2) และทำให้พระเจ้าอิ่มหนำ

ยนซ. 22:13 2 เขา เป็นเครื่องหมายเล็งถึง ฤทธิ์เดชในการสู้รบ พุ่มไม้ทึบเป็นเครื่องหมายเล็งถึง สภาพมนุษย์. พระคริสต์ในฐานะพระเมษโปดกของพระเจ้าทรงให้ “เขา” ของพระองค์เกี่ยวติดกับสภาพมนุษย์ของพระองค์ เพื่อพระองค์จะได้ถูกมอบถวายแด่พระเจ้า. ในฐานะที่เป็นการแทนที่ของเรา (1ปต.3:18; เทียบ มธ.26:50–54)

ยนซ. 22:14 1 หมายถึง พระยะโฮวาจะจัดเตรียม หรือพระยะโฮวาจะมองเห็น.

ยนซ. 22:14 ก 2คนก.3:1; ยซย.2:3; 30:29; ยอล.3:17; มคา.4:2; ซคย.8:3; เทียบ อฤธ.10:33

ยนซ. 22:14 2 หรือ พระองค์จะถูกพบเห็น.

ยนซ. 22:14 ข ยนซ.22:8

ยนซ. 22:15 ก ยนซ.22:11 31:11

ยนซ. 22:16 ก ฮร.6:13; บพส.105:9; ลก.1:73;

ยนซ. 22:17 ก ฮร.6:14

ยนซ. 22:17 ข ยนซ.15:5

ยนซ. 22:17 1ข ดวงดาวในท้องฟ้าเป็นเครื่องหมายเล็งถึงพงศ์พันธุ์ฝ่ายสวรรค์ของอับราฮามซึ่งก็คือพงศ์พันธุ์แห่งความเชื่อ (ฆต.3:7, 29) ส่วนเม็ดทรายริมฝั่งทะเลและผงคลีดินบนแผ่นดินนั้น (13:16) เป็นเครื่องหมายเล็งถึงพงศ์พันธุ์ฝ่ายแผ่นดินโลกของอับราฮาม ซึ่งก็คือลูกหลานฝ่ายเนื้อหนัง. ทรายริมฝั่งทะเลก็คือผงคลีดินที่อยู่ล้อมรอบทะเล. ตัวทรายกับทะเลแยกออกจากกันและถูกล้างด้วยคลื่นในทะเล. ทะเลเป็นเครื่องหมายเล็งถึงนานาประเทศของชาวต่างชาติ (ยซย.57:20; วว.17:15). หลายศตวรรษที่ผ่านมาพระเจ้าได้ทรงลงโทษชนชาติอิสราเอลโดยใช้นานาประเทศของชาวต่างชาติ (ดู ยอล.1:4 กับคำอธิบาย) ซึ่งเป็นเหมือนคลื่นที่มาจากทะเลเมดิเตอร์เรเนียน. กองทัพของเขาที่เข้ามารุกรานนั้นเหมือนคลื่นที่ขึ้นมาชำระล้างอิสราเอลที่เป็นผงคลีดินครั้งแล้วครั้งเล่า เพื่อก่อกำเนิดพลไพร่ส่วนที่เหลือซึ่งเปรียบเสมือนเม็ดทรายริมฝั่งทะเล (ซคย.12—14; รม.9:27–29). กรุงเยรูซาเล็มใหม่ประกอบขึ้นมาด้วยพงศ์พันธุ์ของอับราฮามทั้งสองกลุ่มนี้ (วว.21:12, 14) เพราะฉะนั้น กรุงเยรูซาเล็มใหม่ก็คือการสำเร็จสุดยอดแห่งเชื้อสายของอับราฮาม. ยิศฮาคถูกอับราฮามถวายแด่พระเจ้า เขาจึงได้เพิ่มทวีจนกลายเป็นกรุงเยรูซาเล็มใหม่. นี่ก็คือการอวยพระพรที่พระเจ้าทรงมีต่ออับราฮาม.

ยนซ. 22:17 ค ยนซ.32:12; ยรม.33:22; 2ซมอ.17:11; 1พกษ.4:20; ยซย.10:22; ฮซอ.1:10; รม.9:27; ฮร.11:12; เทียบ ยนซ.13:16

ยนซ. 22:17 ง ยนซ.24:60; บพส.127:5

ยนซ. 22:18 ก ยนซ.12:3

ยนซ. 22:18 1 ตามฆะลาเตีย 3:14 พระสัญญาซึ่งพระเจ้าประทานแก่อับราฮามคือตัวพระองค์เองที่จะเสด็จมากลายเป็นเชื้อสายของอับราฮาม และเชื้อสายนี้จะกลายเป็นพระพรแก่นานาประเทศโดยการกลายเป็นพระวิญญาณผู้ครอบคลุมสรรพสิ่งเพื่อให้มนุษยชาติต้อนรับ (1กธ.15:45). พระเจ้าทรงอวยพรแก่อับราฮามในที่สุดก็ได้ก่อกำเนิดพระคริสต์ผู้เป็นเชื้อสายเพียงผู้เดียว ซึ่งชนนานาประเทศจะได้รับพระพรเพราะเหตุพระองค์ (กจ.3:25–26; ฆต.3:16). ผู้เชื่อทั้งหลายที่อยู่ในพระคริสต์ที่เป็นอวัยวะของพระคริสต์แห่งกลุ่มชน (1กธ.12:12) ล้วนถูกครอบคลุมอยู่ในเชื้อสายนี้และจะกลายเป็นทายาทที่ได้รับมรดกในพระพรที่พระเจ้าทรงสัญญาไว้ (ฆต.3:7, 29 คำอธิบาย 1)
ในบทนี้พระคริสต์ถูกเปิดเผยออกมาในสามวิถีทางด้วยกันคือ ทูตของพระยะโฮวา (ข้อ 11–12 , 15–18) แกะตัวผู้ (ข้อ 13) และเชื้อสายของอับราฮาม (ข้อ 18). ทูตของพระยะโฮวา ซึ่งก็คือพระคริสต์ได้จัดเตรียมแกะตัวผู้ซึ่งเป็นแบบเล็งถึงพระคริสต์ ในที่สุดได้ก่อกำเนิดเชื้อสายซึ่งเชื้อสายนี้ก็คือพระคริสต์.

ยนซ. 22:18 ข ยนซ.26:5

ยนซ. 22:23 1 หมายถึง ผู้วางกับดัก.