เยเนซิศ บทที่ 18

ยนซ. 18:1 ก ฮร.11:9; ยนซ.12:8

ยนซ. 18:2 1 หรือบุรุษธรรมดา หนึ่งในบุรุษสามคนนี้คือพระยะโฮวาพระเจ้า (ข้อ 13–14, 22) ซึ่งก็คือพระคริสต์ อีกสองคนคือทูตสวรรค์ (ข้อ 22, 19:1). หลังจากที่อับราฮามได้รับพิธีสุหนัตและกำลังธรรมชาติของเขาถูกสิ้นสุด เขาก็ได้ดำเนินชีวิตอยู่ในการสามัคคีธรรมที่ใกล้ชิดสนิทสนมกับพระเจ้าและกลายเป็นมิตรสหายของพระเจ้า (ยก.2:23; 2คนก.20:7; ยซย.41:8). กระทั่งก่อนที่จะกลายเป็นเนื้อหนัง (ยฮ.1:14) พระยะโฮวาในฐานะที่ทรงเป็นพระคริสต์ก็ได้ทรงปรากฏต่ออับราฮามในลักษณะมนุษย์ ด้วยร่างกายของมนุษย์ และมีการไปมาหาสู่กับเขาในระดับของมนุษย์แล้ว.

ยนซ. 18:2 ก ยนซ.19:1; เทียบ ฮร.13:2

ยนซ. 18:4 ก ยนซ.19:2; 24:32; 43:24; เทียบ ลก.7:44; ยฮ.13:14; 1ตธ.5:10

ยนซ. 18:5 ก วนฉ.6:18; 13:15; 19:5; บพส.104:15

ยนซ. 18:6 ก มธ.13:33; ลก.13:21

ยนซ. 18:6 1ก ภาษาเฮ็บราย ซีอา (Se–ahs) สามซีอาเท่ากับหนึ่งเอฟา (E–phah) ซึ่งเป็นปริมาณที่ปกติของอาหารมื้อหนึ่ง (เทียบ 1ซมอ.1:24; วนฉ.6:19) แป้งที่ละเอียดสามทะนานเป็นเครื่องหมายเล็งถึงพระคริสต์ที่เป็นขึ้นในสภาพมนุษย์ (เทียบ 13:33).

ยนซ. 18:6 2 ขนมปัง, ลูกวัว (ข้อ 7; เทียบ ลก.15:23), ครีมนม, และน้ำนม (ข้อ 8; เทียบ 1ปต.2:2) ล้วนเป็นเครื่องหมายเล็งถึงความอุดมสมบูรณ์ของพระคริสต์ผู้ครอบคลุมสรรพสิ่ง เป็นอาหารที่ทำให้ทั้งพระเจ้าและมนุษย์อิ่มหนำ. ขณะที่อับราฮามรับสุขการสามัคคีธรรมกับพระเจ้า ในด้านแบบเล็งนั้น คือเขาได้นำพระคริสต์ถวายแด่พระเจ้าเป็นอาหารของพระองค์.

ยนซ. 18:7 ก วนฉ.13:15; ลก.15:23

ยนซ. 18:10 1 หนึ่งในสามคนนั้น แปลตามตรงคือ พระองค์.

ยนซ. 18:10 2 แปลตามตรงคือ ตามกาลเวลาของชีวิต ข้อ 14 ก็เช่นเดียวกัน.

ยนซ. 18:10 ก ยนซ.18:14; 2พกษ.4:16

ยนซ. 18:10 ข ยนซ.17:16

ยนซ. 18:10 3 ท่านผู้นั้น แปลตามตรงคือ พระองค์ ข้อ 15 ก็เช่นเดียวกัน.

ยนซ. 18:11 ก รม.4:19; ฮร.11:11–12

ยนซ. 18:12 ก ยนซ.17:17

ยนซ. 18:12 ข 1ปต.3:6

ยนซ. 18:14 ก โยบ 42:2; ยรม.32:17; ซคย.8:6; มธ.19:26; เทียบ รม.4:21

ยนซ. 18:14 ข ยนซ.17:21; 21:2

ยนซ. 18:14 1ข กาลเวลาของชีวิต (ข้อ 10) ก็คือวันที่ถูกกำหนดไว้ที่จะให้กำเนิดยิศฮาค (17:21) ซึ่งก็คือเวลาแห่งการเยี่ยมเยียนของพระเจ้า (21:1). การกำเนิดของยิศฮาคเป็นการเสด็จมาของพระยะโฮวา ซึ่งก็คือการมาถึงแห่งพระคุณ. (เทียบ ยฮ.1:17). ยิศฮาคได้บังเกิดโดยอาศัยกำลังของพระคุณแห่งพระเจ้า แต่ไม่ใช่อาศัยกำลังของชีวิตธรรมชาติแห่งมนุษย์. สิ่งนี้ได้เกิดขึ้นหลังจากอับราฮามได้รับพิธีสุหนัต เขาและนางซาราผู้เป็นภรรยาของเขาเป็นเหมือนตายแล้วอย่างสิ้นเชิง (ข้อ 11, รม.4:18–19) ซึ่งเป็นเครื่องหมายเล็งว่า กาลเวลาของชีวิต ซึ่งก็คือกาลเวลาที่พระคริสต์ทรงกลายเป็นชีวิตของเราจะมาถึงหลังจากกำลังธรรมชาติของเราถูกทำให้สิ้นสุด.

ยนซ. 18:14 ค ยนซ.18:10

ยนซ. 18:17 ก เทียบ อมศ.3:7; บพส.25:14; 103:7

ยนซ. 18:17 1 พระเจ้าทรงเปิดเผยต่ออับราฮามถึงพระประสงค์ของพระองค์ว่าจะทำลายเมืองซะโดม ด้วยว่าพระองค์กำลังเสาะหาผู้ที่ทูลขอแทน. เมื่อพระเจ้าประสงค์จะทำลายเมืองซะโดม พระทัยของพระองค์กำลังคำนึงถึงโลตซึ่งอาศัยอยู่ในเมืองซะโดม (13:12; 14:12; 19:1). พระองค์ประสงค์ที่จะช่วยโลต เพื่อรักษาลำดับวงศ์ของพระคริสต์ที่ผ่านนางรูธผู้เป็นชาวโมอาบที่เป็นเชื้อสายของโลตไว้ (19:37; นรธ.1:4; มธ.1:5) แต่ถ้าไม่มีผู้ที่ทูลขอแทน พระองค์ก็ไม่อาจกระทำสิ่งนี้ได้. ด้วยเหตุนี้ในการสามัคคีธรรมที่ใกล้ชิดสนิทสนมระหว่างพระเจ้ากับอับราฮาม พระองค์ไม่ได้ตรัสถึงชื่อของโลต แต่พระองค์ได้ทรงเปิดเผยพระทัยปรารถนาของพระองค์อย่างลับลึก. การทูลขอแทนที่ถูกต้องไม่ใช่ถูกริเริ่มจากมนุษย์ แต่โดยการเปิดเผยของพระเจ้า. ดังนั้นการทูลขอแทนเช่นนี้จึงพูดออกซึ่งความปรารถนาของพระเจ้าและปูทางให้น้ำพระทัยของพระเจ้าสำเร็จลุล่วง.

ยนซ. 18:18 ก ยนซ.12:3

ยนซ. 18:19 1 แปลตามตรงคือ รู้จัก.

ยนซ. 18:20 ก มธ.10:15; ยด.7; วว.11:8

ยนซ. 18:22 ก ยรม.18:20

ยนซ. 18:22 1ก จุดประสงค์ของอับราฮามที่ยืนอยู่ต่อเบื้องพระพักตร์พระยะโฮวา ก็เพื่อทูลขอแทนโลต. การทูลขอแทนอันสง่าราศีของอับราฮามที่มีต่อเบื้องพระพักตร์พระเจ้าไม่ใช่ว่ามนุษย์บนโลกอธิษฐานต่อพระเจ้าบนสวรรค์ แต่คือการสนทนาที่เต็มไปด้วยสภาพมนุษย์ในระหว่างมิตรสหายสองคนคือการพูดคุยกันอย่างสนิทสนมตามการเปิดเผยแห่งพระทัยปรารถนาของพระเจ้า.

ยนซ. 18:23 1 ในที่นี้อับราฮามพูดเป็นนัยถึงโลต (2ปต.2:7–9). ดูอย่างผิวเผินแล้ว อับราฮามได้ทูลขอแทนเพื่อเมืองซะโดม แต่อันที่จริงเขาได้ทูลขอเพื่อโลต (19:27–29).

ยนซ. 18:25 1 ในการทูลขอแทนซึ่งอับราฮามได้กระทำเพื่อโลตนั้น เขาไม่ได้ขอร้องพระองค์ตามความรักและพระคุณของพระเจ้า แต่ได้ท้าทายพระเจ้าตามหลักเกณฑ์แห่งความชอบธรรมของพระเจ้า. ความชอบธรรมของพระเจ้านั้นผูกมัดพระองค์ยิ่งกว่าความรักและพระคุณของพระองค์ (ดู รม.1:17 คำอธิบาย 1).

ยนซ. 18:25 ก บพส.58:11; 94:2; 98:9; รม.3:6; ฮร.12:23

ยนซ. 18:33 1 การทูลขอแทนของอับราฮามไม่ได้จบลงที่การพูดของอับราฮาม แต่จบลงที่การตรัสของพระเจ้า นี่แสดงว่าการทูลขอแทนที่แท้จริงคือพระเจ้าตรัสในการพูดของเรา.