เยเนซิศ บทที่ 13

ยนซ. 13:1 ก ยนซ.11:27

ยนซ. 13:3 ก ยนซ.12:8; 28:19

ยนซ. 13:3 1ก ในอำนาจสิทธิ์ขาดแห่งการดูแลของพระเจ้าที่มีต่อผู้ที่พระองค์ทรงเรียก พระองค์ไม่เพียงอวยพรอับราฮามและรักษาภรรยาของเขาไว้ในขณะที่อยู่ในอียิปต์ แต่พระองค์ยังทรงนำอับราฮามกลับมาสู่จุดดั้งเดิม คือกลับมาสู่สถานที่ซึ่งมีกระโจมและแท่นบูชาและเขาก็ได้ฟื้นฟูการร้องเรียกพระนามองค์พระผู้เป็นเจ้า (ข้อ 4).

ยนซ. 13:4 ก

ยนซ. 13:4 ข

ยนซ. 13:5 ก ยนซ.11:27

ยนซ. 13:6 ก เทียบ ยนซ.36:6–7

ยนซ. 13:7 1 นี่คือบททดสอบอีกครั้งหนึ่งภายใต้อำนาจสิทธิ์ขาดของพระเจ้าที่ได้จัดเตรียมให้กับอับราฮาม. จากประสบการณ์ของเขาในอียิปต์ อับราฮามได้เรียนรู้บทเรียนในการไม่แย่งชิงเพื่อตัวเองและไม่เลือกสรรเพื่อตัวเอง แต่เชื่อพึ่งในการดูแลของพระเจ้า (ดู 12:20 คำอธิบาย 1). ดังนั้น เขาจึงปล่อยให้โลตเลือกสรรที่ดินของตัวเอง (ข้อ 11).

ยนซ. 13:10 ก ยนซ.2:8

ยนซ. 13:12 ก เทียบ ยนซ.14:12

ยนซ. 13:13 ก ยนซ.18:20; ยอค.16:46–50; 2ปต.2:6–8; ยด.7

ยนซ. 13:14 1 เนื่องจากอับราฮามมีชัยชนะต่อการทดลองในเรื่องราวเกี่ยวกับโลตนั้น พระเจ้าจึงได้ปรากฏแก่เขาอีกครั้งหนึ่งและยืนยันถึงพระสัญญาเกี่ยวกับแผ่นดินงามใน 12:7 (ข้อ 14–15, 17) และพระสัญญาที่จะให้เชื้อสายของเขาได้เพิ่มพูนใน 12:2 (ข้อ 16). สิ่งนี้ได้นำอับราฮามไปสู่จุดสุดยอดในประสบการณ์ที่เขามีต่อพระเจ้า โดยเขาได้ย้ายกระโจมของเขามาอาศัยอยู่ในเมืองเฮ็บโรน ซึ่งเวลาส่วนใหญ่ที่เหลืออยู่ เขาก็ได้อาศัยอยู่ที่นี่ คืออยู่ในการสามัคคีธรรมกับพระเจ้า (ดูข้อ 18 คำอธิบาย 1 และ 3).

ยนซ. 13:15 ก ยนซ.12:7

ยนซ. 13:16 ก ยนซ.28:14; เทียบ ยนซ.22:17; 32:12; ฮร.11:12

ยนซ. 13:16 1ก ดูบทที่ 22:17 คำอธิบาย 1.

ยนซ. 13:18 ก ยนซ.12:8; ฮร.11:9

ยนซ. 13:18 1ก ในครั้งแรก อับราฮามได้ตั้งกระโจมของเขาไว้ที่ระหว่างเมืองเบ็ธเอลกับเมืองฮายและก่อแท่นบูชาไว้ที่นั่น (12:8). กระโจมของเขาในที่นั่นเป็นพยานของพระเจ้าต่อชาวโลก (ดู 12:8 คำอธิบาย 2). กระโจมของอับราฮามที่เฮ็บโรนกลายเป็นสถานที่ที่เขามีการสามัคคีธรรมกับพระเจ้า. โดยการที่อับราฮามได้ตั้งกระโจมไว้ที่เฮ็บโรน พระเจ้าจึงทรงมีสถานที่บนแผ่นดินโลกที่พระองค์สามารถติดต่อและสามัคคีธรรมกับมนุษย์ (เทียบ บทที่ 18). กระโจมของอับราฮามและแท่นบูชาที่เขาได้ก่อขึ้นนั้นเป็นภาพล่วงหน้าที่เล็งถึงพลับพลากับแท่นบูชาที่ลูกหลานชาวอิสราเอลได้ตั้งขึ้นหลังจากออกมาจากอียิปต์ (อซด.40). พลับพลานั้นก็คือพยานของพระเจ้า (อซด.38:21) และเป็นสถานที่ที่พระเจ้าและพลไพร่ของพระองค์ได้พักอาศัยและสามัคคีธรรมร่วมกัน. การสำเร็จสุดยอดของพลับพลานี้ก็คือกรุงเยรูซาเล็มใหม่ซึ่งเป็นพยานและการสำแดงของพระเจ้าในโลกนิรันดร์และยังเป็นที่ประทับอันนิรันดร์ของพระเจ้ากับผู้ที่พระองค์ทรงเรียกทั้งหมด (วว.21:2–3 และข้อ 3 คำอธิบาย 1; 21:22 และคำอธิบาย 2).

ยนซ. 13:18 2 หมายถึง กำลัง.

ยนซ. 13:18 ข ยนซ.23:2, 19; 35:27; 37:14; อฤธ.13:22; ยฮซ.14:13; 21:13; 2ซมอ.2:11

ยนซ. 13:18 3ข หมายถึง การสามัคคีธรรม การไปมาหาสู่, หรือมิตรภาพ.

ยนซ. 13:18 ค ยนซ.8:20